Category: News

Markopoulos in London

Two of Gregory J. Markopoulos’ most celebrated films, Twice a Man (1963) and The Illiac Passion (1964-67), will screen in London at Close-Up Film Centre in early December, as part of the National Film & Television School programme “The Pursuit of Wholeness”.

The Pursuit of Wholeness pays tribute to seminal avant-garde filmmaker Gregory Markopoulos, with rare 16mm screenings of two of Markopoulos’ most acclaimed films and an exclusive preview of film critic Georgia Korossi’s documentary Devotion, a film that gives precious testimony of the 2016 edition of Temenos, the quadrennial event of screenings of Markopoulos’ monumental Eniaios.

Curated by Eleonora Pesci, this programme especially focuses on the ongoing, profound bond between the filmmaker’s works and his Greek heritage. It is part of a larger film season, The Pursuit of Wholeness, a National Film & Television School film programme exploring the influences of ancient Greek mythology and archetypes on cinematic quests for sexual and gender identity.

Friday 7 December 2018
Twice a Man + Devotion by Georgia Korossi

Saturday 9 December 2018
The Illiac Passion, introduced by Mark Webber

Copies of “Film as Film: The Collected Writings of Gregory J. Markopoulos,” which gathers almost 100 texts dating from 1950 to 1992, will be available at the screenings.

 

 

Markopoulos and The Cantrills

A new article posted by on the independent film magazine 4:3 surveys a recent screening series that explored the relationship between Gregory J. Markopoulos and the Australian filmmakers and publishers Arthur and Corinne Cantrill.

The Language of the Image” was curated by Audrey Lam and Keegan O’Connor as part of MEL&NYC, and the programmes were shown at the National Gallery of Victoria in Melbourne.

The review appears here :-
The Language of the Image: Gregory J. Markopoulos and the Cantrills

There is also an interview with the curators :-
Gregory J. Markopoulos and the Cantrills: The Language of the Image – An Interview with Curators Audrey Lam and Keegan O’Connor

From 1972-75, Markopoulos published several essays in the Cantrill’s long-running journal Cantrill’s Filmnotes, including “A Supreme Art in a Dark Age”, “Art is Not Knowledge” and “Towards a Complete Order.” Numerous prints of films by Markopoulos and Robert Beavers were available for many years through the Australian library system and are now deposited in the National Film and Sound Archive. In the case of Robert Beavers, these represent the early versions of his films and the prints may be unique edits.

Film as Film: The Collected Writings of Gregory J. Markopoulos is still available from The Visible Press in both the original hardback and the more recent paperback editions.

All back issues of Cantrill’s Filmnotes can be purchased by contacting the Cantrills direct.

Laida Lertxundi on Thom Andersen

“Thom Andersen was my teacher ten years ago. He had a way to introduce films that infused them, and the moment, with conviction. That is what stands out the most about him – his ability to make films feel so necessary. His contagious love for the city of Los Angeles has left a permanent mark on me. I am so thankful for his teachings and his friendship.”
—– Laida Lertxundi, filmmaker & former CalArts student

Laida Lertxundi’s solo exhibition WORDS, PLANETS is at LUX, London, from 3 June to 7 July 2018.

“The exhibition features the European premiere of a new film installation, WORDS, PLANETS. The work forms part of the larger project ‘Landscape Plus,’ an 11-part series of films and installations, which each deal with a particular geography and subject of study. Each section of ‘Landscape Plus’ is conceived as a structural exercise, lived experience or memoir, which together form an embodied series of experiments that link a formalist film practice to intricate literary forms from Spain and Latin America. Raul Ruiz’s On Top of the Whale (Het dak van de walvis, 1982) is shown on a monitor in the LUX library, where a copy of Ruiz’s Poetics of Cinema can also be consulted.”

Slow Writing: Thom Andersen on Cinema is on sale in the LUX shop, and can be ordered direct from The Visible Press.

Andersen & Burch Season in Barcelona

Els teòrics fan cinema: Thom Andersen i Noël Burch
17–29 April 2018 at Filmoteca de Catalunya, Barcelona, Spain

For the complete schedule see the Filmoteca de Catalunya website. Noël Burch will be present to introduce Red Hollywood and his documentary series The Silent Revolution: What Do Those Old Films Mean?

Thom Andersen i Noël Burch tenen en comú el fet d’haver impartit classes a la universitat (a Califòrnia l’un, a Lilla l’altre), de ser nord-americans, d’interessar-se pel cinema primitiu, de formar-se en el marxisme i d’haver fet un film plegats (Red Hollywood), que també és un llibre comú sobre la caça de bruixes.

Andersen va focalitzar el seu interès en Muybridge i els lligams entre cinema i ciència per revisar també la història de l’anomenat “cinema mut” o la manera com als EUA havien estat desacreditats els blacklisted. Més tard ha indagat sobre la imatge de Los Angeles al cinema. Recentment, el volum Slow Writing: Thom Andersen on Cinema (The Visible Press, setembre 2017) recull diversos articles d’Andersen sobre les avantguardes, els llargmetratges de Hollywood i el cinema contemporani publicats al llarg de cinc dècades.

Noël Burch va començar a ser conegut a casa nostra per la seva Praxis del cine quan la utilització del terme praxis era suficient per identificar a quin corrent pertanyia el teòric. Després, amb El tragaluz del infinito (Ediciones Cátedra, 2006) va posar fi a la divisió de la història del cinema entre “mut” — i primitiu — i “sonor” — i modern. 

Burch situa el naixement de la modernitat abans, quan el cinema crea les seves tècniques novel·lesques del llenguatge per convertir-nos en espectadors omnipresents. Després, Burch ha proposat mirades noves sobre el cinema japonès i les maneres de tractar la sexualitat al llarg de més de 100 anys de fabricació de pel·lícules. De tot això ens en parlarà en directe i a través del seus films i dels realitzats per Andersen. Teoria i pràctica.

Thom Andersen Retrospective in La Coruña

Thom Andersen Retrospective
4–12 April 2018 at CGAI, La Coruña, Spain

For the complete schedule see the CGAI website.

“The cinema must restore our belief in the world (…) before or beyond words”
      (Gilles Deleuze)

Unha das expresións máis estrañas da cultura contemporánea é a cinefilia no seu sentido mais puro: o amor ao cine. A cinefilia é algo que se vive, que se transmite, que se trata co extremo coidado das cousas fráxiles. Os filmes bos salvan a vida dos cinéfilos, repoñen unha certa bondade intrínseca do mundo. Se non fose polos filmes, polas clases ou polas palabras, polo menos Thom Andersen sería un cinéfilo, alguén que non distingue no mundo o cine do non-cine.

Profesor da prestixiosa CalArts, escola de arte nos Ánxeles, Andersen, nado en Chicago no ano 1943, é un cineasta de afectos que compón unha filmografia non moi extensa, mais particularmente ben articulada e pensada con detalle. É talvez a súa faceta pedagóxica a que nos obriga, paseniño, a volver ollar para o cine ou para lugares de memoria (unha vez máis, non importa se eses lugares pertencen ás imaxes en movemento ou á realidade cotiá), descubrindo o que está detrás, a tensa política do mundo en cada rostro dunha estrela de Hollywood ou do mural comunitario perdido nunha calella dos Ánxeles. Formado na USC School of Cinematic Arts, dos Ánxeles, Thom Andersen fai os seus primeiros traballos académicos xa nos anos sesenta, coas curtametraxes Melting (1965), — ——- (1966–67) (tamén coñecida coma The Rock n Roll Movie) e Olivia’s Place (1966/74). É, porén, coa súa primeira longametraxe que o realizador produce o seu primeiro traballo con folgos, a analizar a arqueoloxía do cine nos traballos do fotógrafo, pioneiro e experimentador Eadweard Muybridge. Neste filme, Andersen mostra xa a súa agudeza na análise política das imaxes e da súa propia produción. Neste sentido, veremos, aquí e en filmes posteriores, a forma en que o seu traballo rescata as imaxes perdidas nos arquivos do tempo e olla para elas cunha nova mirada, comprometido nunha visión marxista do mundo: quen explora e quen é explorado. Por exemplo, com Red Hollywood, de 1996 (realizado con Noël Burch), Thom Andersen analiza os trazos comunistas de guionistas e realizadores que foron silenciados na historia do cine logo da caza de bruxas protagonizada polo senador Joseph McCarthy e da que resultou unha listaxe negra destes e doutros autores. Neste filme, o cineasta vai, pacientemente, desocultando esas imaxes e sons, vendo neles a marca da denuncia social e dun reverso total do cine de estrelas de Hollywood. É un filme de extrema pedagoxía (e foi editado tamén un libro homónimo) e lanza, definitivamente, o método de traballo que culminou na sua obra mestra: Los Angeles Plays Itself, filme que comezou por ser un conxunto de clases que Andersen impartía en CalArts.

Los Angeles Plays Itself é un vídeo-ensaio avant la lettre no que desmonta a representación do espazo no cine. Para Andersen, o espazo é un factor político porque implica unha relación do realizador co que é retratado. En Los Angeles, o cineasta mostra como a cidade é utilizada de forma caótica, anacrónica ou cómica, precisamente por ser a meca do cine e onde todos os estudios se atopan. Por iso mesmo, Andersen mostra os filmes verdadeiramente concordantes coa realidade do espazo, con aquilo que é mais fondamente identitario da cidade, en contraste con aqueles en que a cidade é un mero estudio para inventar outras realidades. O método será sempre o mesmo: extractos de filmes montados sobre unha voz en off cristalina, pedagóxica e mesmo irónica. É, así, a ironía unha das marcas do realizador, coma se só mirando desa forma fose posible afrontar a máquina industrial de Hollywood. A ironía é, moitas veces, asociada a unha asumida nostalxia – unha das marcas dun cinéfilo incorrixible: saber que o gran cine é raro e que o pasado encerra obras determinantes da historia da arte. Esa nostalxia, xunto a unha vertente mais política, está presente en Get Out of the Car, na que Andersen mostra como Os Ánxeles está nun proceso de agochamento do pasado. Curiosamente, esta curtametraxe é moi divertida – pelos apartes do propio Andersen – e a ironía está logo patente no seu título: Os Ánxeles – a cidade das grandes autoestradas – precisa volver mirar para si mesma, camiñar polas súas calellas e polas súas rúas.

A ruína, o pasado e aquilo que desaparece co tempo está presente tamén no filme máis portugués do cineasta: Reconversão, unha obra realizada en Portugal e sobre a obra do arquitecto portugués Eduardo Souto de Moura. Trocando o 16mm nostálxico de Get Out of the Car por unha técnica de timelapse inventada polo seu colaborador e cineasta Peter Bo Rappmund, en que o tempo parece suspenso, revélase como a obra de Souto de Moura é tanto construción coma ruína (é sintomático que unha das obras máis vibrantes deste documental sexa un edificio que o arquitecto proxectou sobre a ruína dun anterior proxecto seu).

O traballo de Thom Andersen pode ser comparado co dun arqueólogo que rescata as imaxes e lles dá novos sentidos, provocando unha revolta das propias imaxes, agora illadas e transcendidas das narrativas onde estaban inseridas. Iso é evidente en The Thoughts That Once We Had (2015), unha historia persoal do cine, que volve ao sentido pedagóxico-político de Los Angeles Plays Itself, mais agora nunha inclusión absoluta das imaxes en movemento e da súa historia. O filme é unha especie de gloria do cinéfilo, unha cobiza de ver o mundo a través destes filmes e con eles provocar unha ruptura co devir capitalista do futuro. Para iso, Andersen escribe no final deste filme: “To those who have nothing must be restored the cinema”. O cine como salvación do mundo é, pois, na cinefilia extrema de Thom Andersen, unha arma de revolución.

(Daniel Ribas, do catálogo de Posto/Post/Doc 2015)

A celebración do ciclo coincide coa recente publicación do libro de The Visible Press Slow Writing: Thom Andersen on Cinema – editado polo prestixioso crítico especializado en cine experimental Mark Webber. Trátase dunha escolma de artigos do propio Andersen nos que reflexiona sobre o cine de vangarda, mais tamén sobre Hollywood ou autores internacionais como Yasujirō Ozu, Nicholas Ray ou Andy Warhol. Pódese atopar máis información sobre o volume no seguinte enderezo: http://thevisiblepress.com/product/slow-writing/